Boeken algemeen

Recente ervaringen


Raynor Winn - The Salt Path

 

(19 mrt) Omdat in mijn tweede roman – die ik nog dit jaar hoop te voltooien – veel wandelingen langs de kust worden gemaakt, attendeerde een vriendin mij op dit boek van Raynor Winn. Het pelgrimsverhaal van Paulo Coelho (De pelgrimstocht naar Santiago) vond ik weliswaar een rijk boek, maar ik miste daar het aardse, een vleugje humor op zijn minst. In dat boek gaat helemaal alles >>


Haruki Murakami - Romanschrijver van beroep

 

(17 mrt) De tien essays in deze bundel die over de titel gaan – één stuk handelt vooral over het onderwijs – geven een bijzonder aardige inkijk in het schrijfbedrijf dat Haruki Murakami heet. Vooral de reeks aan ogenschijnlijke toevalligheden die tot zijn schrijverschap hebben geleid, zijn erg interessant. Over zijn eerste roman – Luister naar de wind – is Murakami zelf bepaald niet te spreken. >>


Jeroen Brouwers - Laatste plicht

 

(11 mrt) Wie het essayistieke en epistolaire oeuvre van Jeroen Brouwers een beetje kent, zal ongetwijfeld de naam Hans Roest voorbij hebben zien komen. Brouwers noemt hem in Laatste plicht: “mijn beste, de allervertrouwdste, meeste genereuze en royale vriend. Hij van zijn kant noemde mij zijn ‘erezoon’. Brouwers vindt het een van zijn laatste plichten om over Hans Roest te schrijven, getuige dit boek, al moeten we eerlijk zijn >>


Vladimir Megre - Anastasia

 

(6 mrt) Al eerder was de reeks boeken over Anastasia door Vladimir Megre onder mijn aandacht gekomen, zonder dat ik er iets mee deed. Onlangs kwam ik de naam weer tegen in een manuscript dat ik moest redigeren voor mijn uitgeverij. Sommige boeken dienen zich kennelijk net zo vaak aan tot het tot mij doordringt dat ik er iets mee moet. Dus besloot ik het eerste deel maar eens te gaan lezen. >>

 


Toon Tellegen - Het leed van de stoftor

 

(26 feb) De bekende uitspraak ‘Niet het vele is goed, maar het goede is veel’ is zonder meer van toepassing op de laatst verschenen dierenroman van Toon Tellegen. Het boekje telt 128 pagina’s waar bovendien nog eens erg veel door wit in beslag wordt genomen. Maar dat is prima. De gecomprimeerde taal en de schier onuitputtelijke voorraad van variaties op hetzelfde thema waarover de schrijver beschikt >>