Recente ervaringen


Wim Hazeu - Vestdijk. Een biografie

 

(23 jul) Na het lezen van de formidabele biografie over Hella Haasse van Aleid Truijens, was mijn biografiehonger nog lang niet gestild. Inmiddels heb ik de vuistdikke biografie over Simon Vestdijk van Wim Hazeu uitgelezen, eveneens met veel genoegen. Het leven van schrijvers blijf ik boeiend vinden. En Vestdijk was ooit onze enige hoop op een Hollandse Nobelprijswinnaar. >>

 


James Rollins - The Bone Labyrinth

 

(7 mei) Ja, het is weer eens de hoogste tijd om mijn waardering voor het thriller-genre te laten blijken. Zo af en toe heb ik de behoefte aan ‘gemakkelijk’ lezen. En dat is het zonder meer, maar dat wil niet zeggen dat het zonder betekenis is. Het tegendeel is waar. Ieder boek van James Rollins dat ik lees bevestigt mijn waardering voor zijn vaardigheid. Is het kunst? >>

 


Alexander Smit - Kennendheid

 

(23 apr) Een vriend van mij stuurde mij dit boekje toe. Voorin schreef hij: “Zelfrealisatie is eigenlijk niets anders dan in overgave ervaren wat ervaren wil worden” (p.40). Op een geeltje voegde hij daaraan toe “leven naar dit inzicht maakt eigenlijk het hele boek overbodig”. Precies! Hoewel het citaat bij mij tot in mijn diepste vezels resoneert, heb ik het boek toch gelezen. >>

 


Ruud Bruggeman - Dit is de weg naar Rome

 

(21 apr) Het is een terugkerend thema in mijn leeservaringen: vorm versus inhoud, of ‘vorm of vent’ zoals de schrijvers rondom Forum tussen de beide wereldoorlogen in de discussie betitelden. Moet een boek met goede inhoud ook goed geschreven zijn? Voor mij is het antwoord op die vraag niet moeilijk: ja, dat moet. Wie een boek publiceert, conformeert zich in mijn beleving aan die regel, of… zou zich daaraan moeten conformeren. En wie achteloos omspringt met de vorm, verdient een knetterende draai om de oren. >>

 

 


Wim Diepeveen - Altijd vandaag

 

(18 mrt) Mijn ervaring bij het lezen van dit boek is ambivalent. Boeiend en inspirerend, maar man, wat hanteert de auteur af en toe een irritante stijl. Nu weet ik dat stijl iets persoonlijks is en dat iedereen haar of zijn voorkeuren heeft. Van een stijl kun je moeilijk zeggen dat het verkeerd of zelfs fout is. Het staat je aan of het staat je tegen. Sommige elementen van de stijl van Wim Diepeveen staan mij dus tegen, en toch heb ik genoten van het verslag van zijn camino naar Santiago de Compostella. >>


Gerard Reve - Zeer Fijne Boy

 

(9 feb)  Een onverwacht cadeau dit boekje met brieven van Gerard Reve aan televisiemaker Jef Rademakers. Een boek is een groot woord voor de 110 pagina’s waarbinnen slechts 43 pagina’s daadwerkelijk de briefteksten van Reve bevatten. Desondanks: een cadeau, want niet het vele is goed; het goede is veel. En dat geldt zonder enige twijfel voor ‘Zeer Fijne Boy’. Mathias Danneels vat de essentie van Reves werk treffend samen in diens bijdrage (U heb ik lief):  “Het is de weemoed, het heimwee, de wanhoop, de vergeefsheid en de smartelijke roep om verlossing in het oeuvre van Reve die ons boeit. Voeg daar de even tragische als hilarische grappen aan toe en de dag kan niet meer stuk.” >>